Rëndësia e ditëlindjes së të ndjerit në traditën ortodokse
Çështja se si duhet vepruar në ditëlindjen e një personi të dashur që ka ndërruar jetë shpesh shkakton hutim. Kisha Ortodokse nuk e konsideron këtë ditë si një datë të veçantë fetare, megjithatë nuk ndalon përkujtimin e të ndjerit. Për shumë të afërm kjo është një datë domethënëse, e lidhur me kujtime të gjalla për njeriun. Edhe pse dita e lindjes së të ndjerit nuk ka një emërtim zyrtar kishtar, lejohen lutje, vizita në kishë dhe varreza, gjë që ndihmon të afërmit të ruajnë lidhjen shpirtërore me të ndjerin.
Si përkujtohet i ndjeri në ditëlindjen e tij
Ekzistojnë forma të ndryshme përkujtimi që janë të përshtatshme për ditëlindjen e të ndjerit:
lutje në shtëpi;
vizitë në kishë dhe porositje e panihidës;
shkuarje në varreza, kujdes për varrin, ndezje qirinjsh;
organizim i një dreke përkujtimore me të afërmit;
kujtime për të ndjerin, shikim i fotografive familjare.
Është e përshtatshme të përdoret një menu e thjeshtë për tryezën përkujtimore dhe të shmanget përdorimi i alkoolit, pasi kjo bie ndesh me traditën ortodokse.
Çfarë vlen të bëhet në ditëlindjen e të ndjerit
Vizitë në varreza dhe kujdes për varrin
Vizita në varreza është një nga praktikat më të përhapura. Në varr mund të bëhet pastrimi, të vendoset një qiri, të lihen lule, të bëhet lutje për shpirtin e të ndjerit. Ndonjëherë të afërmit porosisin panihidë drejtpërdrejt në varreza për t’u lutur së bashku me të afërm e miq të tjerë. Kjo ndihmon që të ndihesh i lidhur shpirtërisht me të ndjerin dhe të nderosh kujtimin e tij në mënyrë të denjë.
Shërbesa kishtare dhe lutje
Të porositet panihidë ose Psalteri i pandërprerë në kishë apo manastir është një zakon i devotshëm, që forcon besimin se lutjet ndihmojnë shpirtin e të ndjerit. Në shtëpi mund të lexohen lutje tradicionale për të ndjerët: “Psalteri”, “Ati Ynë”, “Të falemi Mari”. Lutja e përbashkët e gjithë familjes jep forcë të brendshme dhe ndihmon të përballosh ditëlindjen e të dashurit të ndjerë me qetësi dhe kuptim.
Çfarë nuk duhet bërë në këtë ditë
Është e rëndësishme të mbahet mend se në ditëlindjen e një personi të ndjerë nuk është e zakonshme të bëhen festa të zhurmshme, të konsumohet alkool dhe aq më pak të shprehen emocione negative ndaj të ndjerit. Tradita ortodokse këmbëngul në një qëndrim të qetë, lutës dhe respektues ndaj kujtimit të të ndjerëve. Nuk rekomandohet gjithashtu të lihen ushqime dhe pije në varr — kjo shihet si një trashëgimi pagane dhe dënohet nga Kisha.
Forma alternative të përkujtimit
Nëse vizita në varreza apo kishë nuk është e mundur, mund të zgjidhen mënyra të tjera për të nderuar kujtimin e të ndjerit:
t’i shkruhet një letër të ndjerit, duke shprehur ndjenjat dhe kujtimet;
të mbahet një ditar kujtimesh për të;
të bëhet një dhurim bamirësie në kujtim të tij.
Këto forma përkujtimi ndihmojnë të afërmit të përballojnë humbjen.
Këshilla psikologësh për të përballuar dhimbjen e humbjes
Ditëlindja e një të dashuri të ndjerë mund të risjellë ndjenjën e humbjes. Psikologët rekomandojnë të mos izoloheni, por të ndani emocionet me të tjerët. Gjithashtu është e dobishme: të kaloni kohë me të afërmit duke diskutuar kujtimet e përbashkëta; t’i jepni vetes të drejtën për të ndjerë dhe për të qenë të trishtuar, pa shtypur emocionet; dhe nëse është e nevojshme, të kërkoni mbështetje psikologjike. Këto veprime të thjeshta mund të përmirësojnë ndjeshëm gjendjen emocionale dhe të ndihmojnë në pranimin e të pandryshueshmes.
Përgjigje për pyetjet e shpeshta rreth ditëlindjes së të ndjerit
Ndër pyetjet më të zakonshme të të afërmve: A mund të vizitohet varreza? Po, kjo është plotësisht e pranueshme. A është e domosdoshme një drekë përkujtimore? Jo, më e rëndësishme është lutja dhe qëndrimi respektues ndaj kujtimit të të ndjerit. A ka ndonjë emërtim zyrtar kjo datë? Jo, në ortodoksi dita e lindjes së të ndjerit nuk ka një emërtim të veçantë.
Përfundim: rëndësia e nderimit të kujtimit të të ndjerit
Çdo person ka të drejtë të zgjedhë vetë se si ta përkujtojë të ndjerin në ditëlindjen e tij. Më e rëndësishmja është sinqeriteti, respekti dhe lidhja shpirtërore me atë që nuk është më mes nesh. Lutja, bamirësia, kujtimet e mira — të gjitha këto ndihmojnë të ruash në zemër imazhin e ndritshëm të njeriut të dashur dhe të përballosh dhimbjen e humbjes, duke forcuar lidhjen shpirtërore mes brezave.
Themeluesja e Necro Lux – Byro Ndërkombëtare Funerale
Lexoni gjithashtu:
Gjysmë viti pas vdekjes: Si të kryeni një kujtim të duhur
Vdekja e një të dashuri është gjithmonë një provë e rëndë. Në momente të ndryshme të trishtimit, familja dhe të afërmit fillojnë të kërkojnë ngushëllim në rite dhe tradita fetare. Pyetja për mënyrën e duhur të kryerjes së kujtimit pas gjysmë viti nga vdekja lind te shumë njerëz, pasi kjo është një datë e rëndësishme për disa tradita fetare. Në këtë artikull do të shqyrtojmë si të kujtoni të ndjerin në ditën e gjysmë viti, si të luteni siç duhet dhe cilat zakone duhet të ndiqen.
Vdekja e një të afërmi është gjithmonë një humbje e thellë, dhe nëse personi ka ndërruar jetë jashtë vendit, situata bëhet edhe më e ndërlikuar. Përveç dhimbjes emocionale, mbi supet e të afërmve rëndojnë shumë çështje organizative. Nevojitet marrja e dokumenteve zyrtare, komunikimi me autoritetet lokale, organizimi i riatdhesimit të trupit ose hirit. Është e rëndësishme të dini se çfarë hapash duhet të ndërmerrni për të vepruar në mënyrë të zgjuar dhe pa nxitim të panevojshëm.
Zie — është një periudhë e veçantë, kur të afërmit shprehin pikëllimin dhe nderimin për kujtimin e të ndjerit. Termi vjen nga fjala gjermane «Trauer», që do të thotë pikëllim i thellë. Në periudha dhe kultura të ndryshme, zia ka shprehur në mënyra të ndryshme — përmes veshjes, lutjeve, riteve dhe shenjave simbolike të humbjes, siç janë aksesorët e zisë. Të gjitha këto janë shprehje të jashtme të gjendjes së brendshme të personit që përjeton humbjen.
