Pas vdekjes së një personi të dashur, dhimbja e humbjes del në plan të parë, por që në ditët e para lindin edhe shumë çështje praktike. Ndër to — çfarë të bëhet me sendet që kanë mbetur. Shpesh objektet në shtëpinë e të ndjerit bëhen kujtim i jetës së kaluar, por mund të shkaktojnë shqetësim dhe ankth te të afërmit. Shumëkush dyshon: a mund të përdoren këto sende apo është më mirë t’u jepen të tjerëve? Përgjigjja varet nga besimet fetare, gjendja psikologjike dhe rrethanat praktike.
Qasja fetare ndaj sendeve të të ndjerit
Sipas traditës së krishterë, të ruash ose të dhurosh sendet e një personi të ndjerë — nuk është mëkat. Vëmendja kryesore i kushtohet shpirtit të të ndjerit, jo pasurisë së tij. Është e rëndësishme të mbahet mend se sendet janë kujtim, jo vazhdim i personalitetit. Deri në 40 ditë, kisha rekomandon përmbajtje, por nuk ka kufizime të rrepta. Shumë besimtarë bëjnë vepra të mira duke dhuruar rroba dhe objekte për ata që kanë nevojë, duke ndihmuar shpirtin e të ndjerit përmes mëshirës.
Mëshira përmes dhurimit të sendeve
Sendet mund të dhurohen në çdo kohë të përshtatshme. Kjo shpesh bëhet në kujtim të të ndjerit, duke i dhënë sendet e mira organizatave bamirëse. Një veprim i tillë sjell dobi për të tjerët dhe ndihmon familjen të përballet me humbjen, duke bërë mirë në emër të të ndjerit. Rrobat dhe këpucët mund të lahen dhe të përdoren përsëri, nëse janë në gjendje të mirë.
Kuptimi psikologjik i sendeve të të ndjerit
Për shumë njerëz, sendet e një të afërmi të ndjerë bëhen mënyrë për të ruajtur lidhjen. Psikologët thonë se është e pranueshme të vishen rrobat e të ndjerit, nëse ato sjellin kujtime të ngrohta dhe nuk shkaktojnë vuajtje. Megjithatë, lidhja e tepërt me objektet mund të ngadalësojë procesin e përballimit të zisë. Nëse një person nuk mund të lirohet nga humbja dhe rrethohet plotësisht me sendet e të ndjerit, kjo mund të tregojë nevojën për mbështetje psikologjike.
Si të vendosni nëse ia vlen të ruani sendet
Nëse objekti shkakton dhimbje — më mirë të hiqet.
Nëse sjell ngushëllim — mund të mbahet.
Sende kujtimore, si fletore, shënime, stoli, mund të ruhen në arkivat familjare.
Bestytnitë dhe frikërat: a lejohet të vishen rrobat e të ndjerit
Ekziston mendimi se të veshësh rrobat e të ndjerit — është ogur i keq. Por kjo është vetëm bestytni, pa bazë reale. Kisha nuk e ndalon veshjen e rrobave të të ndjerëve, dhe shpirti nuk qëndron në objektet materiale. Rregullat higjienike — janë e vetmja gjë që duhet të merret në konsideratë: rrobat me të cilat personi ndërroi jetë mund të jenë burim mikroorganizmesh, sidomos nëse vdekja ndodhi në shtëpi. Në këtë rast, objektet duhen asgjësuar.
Këshilla praktike: çfarë të bëni me pasurinë
Në praktikë, sendet e të ndjerit ndahen në disa kategori. Disa mund të vishen, disa të dhurohen, e disa të hidhen. Rrobat e vdekjes, sidomos ato që ishin në trup në momentin e vdekjes, më mirë të asgjësohen. Sendet e tjera mund të kalojnë te të tjerët ose të përdoren në shtëpi. Këpucët mund të pastrohen dhe të vishen, nëse nuk shkaktojnë neveri. Çarçafët dhe dyshekët mbi të cilët ndërroi jetë personi, duhet të ndërrohen ose të dezinfektohen mirë.
Çfarë mund të bëhet me mobiliet
Dezinfektohen dhe ruhen.
Jepen atyre që kanë nevojë.
Asgjësohen, nëse shkaktojnë ndjenja negative ose janë të dëmtuara.
Kur të bëhet pastrimi i sendeve: këshilla nga klerikët
Disa të afërm presin 40 ditë përpara se të nisin pastrimin e sendeve. Ky qasje bazohet në traditë, por nuk është e detyrueshme. Nëse ka nevojë për lirimin e hapësirës më herët — kjo është e lejueshme. Nuk duhet të merren vendime të rëndësishme në gjendje të rënduar emocionale. Nëse ka pasiguri, është mirë të shtyhet pastrimi për disa javë.
Ku mund të dhurohen sendet e të ndjerit
Ekzistojnë shumë mënyra të denja për të shpërndarë sendet. Dorëzimi i rrobave, këpucëve dhe sendeve shtëpiake organizatave bamirëse apo familjeve në nevojë — është një nga opsionet më të respektuara. Është e rëndësishme të mbahet mend: përpara dhurimit, sendet duhet të lahen dhe të rregullohen. Gjithashtu, mund të kërkohet nga ata që i marrin këto sende të kujtojnë të ndjerin me një fjalë të mirë. Kjo bëhet një akt mirësie dhe kujtese për personin.
Çfarë nuk duhet bërë: kufizime të rëndësishme
Është rreptësisht e ndaluar të vishen rrobat në të cilat ka ndodhur vdekja. Ato duhet të asgjësohen, jo t’u jepen të tjerëve dhe as të ruhen. Gjithashtu, është e papranueshme të përdoren sendet e të ndjerit për përfitime apo t’u dhurohen të tjerëve pa shpjeguar origjinën. Grindjet mes të afërmve për pasurinë mund të dëmtojnë kujtimin për të ndjerin. Qasuni këtij çështjeje me një zemër të mirë.
Përfundim: kujtimi është më i rëndësishëm se sendet
Çdo person duhet të vendosë vetë se çfarë të bëjë me sendet e të ndjerit. Nuk ka rregulla të rrepta apo zgjidhje universale. Është e rëndësishme të merret parasysh gjendja personale, respekti për të ndjerin dhe gatishmëria për të lënë pas të kaluarën. Sendet mund të ruajnë kujtimin, por nuk mund të zëvendësojnë personin. Mbajtja e pastërtisë në shtëpi, veprat e mira dhe lutja për të ndjerin — këto janë gjërat që kanë me të vërtetë rëndësi.
Themeluesja e Necro Lux – Byro Ndërkombëtare Funerale
Lexoni gjithashtu:
Krematoriumi: struktura, veçoritë dhe siguria e jetesës pranë tij
Kur flitet për objektet rituale, është e rëndësishme të kuptohet se krematoriumi është një ndërtesë e specializuar ku kryhet procesi i djegies së trupave të të ndjerëve. Këto objekte zakonisht ndodhen larg zonave të banuara dendur. Megjithatë, çështjet e sigurisë për rrethinën ngjallin interes për shumëkënd. Në këtë artikull do të shqyrtojmë sa e rrezikshme është në të vërtetë të jetosh pranë një objekti të tillë dhe cilat masa merren për të mbrojtur njerëzit dhe natyrën.
Mes traditave të ndryshme fetare, varrimet e hebrenjve dallohen për thjeshtësinë dhe seriozitetin e tyre. Në judaizëm është besuar se çdo njeri është i barabartë para Zotit, pavarësisht nga statusi i tij gjatë jetës. Ky koncept shfaqet veçanërisht gjatë varrimit. Për këtë arsye, trupi i të vdekurit mbështjellët në një pëlhurë ose rroba të thjeshta, dhe varrimi zhvillohet pa pompë të jashtme. Për lamtumirën përdoret një arkivol i thjeshtë prej druri, në të cilin hedhët një grusht dheu. Ky qasje thekson respektin për shpirtin e të vdekurit dhe ndjekjen e rreptë të ligjit fetar.
Zie — është një periudhë e veçantë, kur të afërmit shprehin pikëllimin dhe nderimin për kujtimin e të ndjerit. Termi vjen nga fjala gjermane «Trauer», që do të thotë pikëllim i thellë. Në periudha dhe kultura të ndryshme, zia ka shprehur në mënyra të ndryshme — përmes veshjes, lutjeve, riteve dhe shenjave simbolike të humbjes, siç janë aksesorët e zisë. Të gjitha këto janë shprehje të jashtme të gjendjes së brendshme të personit që përjeton humbjen.
