Vdekja e një të afërmi është gjithmonë një humbje e thellë, dhe nëse personi ka ndërruar jetë jashtë vendit, situata bëhet edhe më e ndërlikuar. Përveç dhimbjes emocionale, mbi supet e të afërmve rëndojnë shumë çështje organizative. Nevojitet marrja e dokumenteve zyrtare, komunikimi me autoritetet lokale, organizimi i riatdhesimit të trupit ose hirit. Është e rëndësishme të dini se çfarë hapash duhet të ndërmerrni për të vepruar në mënyrë të zgjuar dhe pa nxitim të panevojshëm.
Veprimet e para pas vdekjes
Konstatimi dhe regjistrimi i faktit të vdekjes
Hapi i parë është konstatimi i faktit të vdekjes. Kjo mund të bëhet në një institucion mjekësor ose të regjistrohet nga autoritetet. Në çdo rast, duhet të merret një certifikatë mjekësore e vdekjes, e përgatitur sipas standardeve të vendit përkatës. Më pas, duhet njoftuar konsullata e shtetit të të ndjerit sa më shpejt të jetë e mundur.
Njoftimi i të afërmve
Informimi i të afërmve zakonisht bëhet përmes konsullatës ose autoriteteve lokale. Nëse jeni i afërm, por ndodheni në një vend tjetër, është e nevojshme të vendosni kontakt me përfaqësinë diplomatike sa më parë. Përfaqësuesit e institucioneve do t’ju tregojnë cilat dokumente duhen dhe ku të drejtoheni.
Roli i konsullatës në rast vdekjeje jashtë vendit
Misionet diplomatike luajnë një rol të rëndësishëm në raste të tilla. Ato ndihmojnë me regjistrimin e vdekjes, pranojnë aplikimet dhe dokumentet, lëshojnë certifikatën e vdekjes dhe përgatitin vërtetime të nevojshme për transportin e trupit. Është e rëndësishme të kuptohet se konsullata nuk mbulon shpenzimet financiare, por ofron informacion dhe konfirmime zyrtare.
Çfarë të bëni nëse ka ose nuk ka sigurim
Ekzistenca e një police sigurimi
Nëse i ndjeri kishte një policë sigurimi, duhet të kontaktoni menjëherë kompaninë e sigurimeve. Në këto raste, kompania cakton një përfaqësues që koordinon të gjitha veprimet: përgatitjen e dokumenteve, transportin, ndërveprimin me shërbimet lokale. Polica mund të mbulojë riatdhesimin e trupit si dhe një pjesë të shpenzimeve të varrimit.
Mungesa e sigurimit
Në mungesë të një police sigurimi, të gjitha çështjet organizative dhe financiare bien mbi të afërmit. Kjo përfshin pagesën për shërbimet funerale, transportin dhe përkthimet. Riatdhesimi i trupit pa mbulim sigurimi është një procedurë e kushtueshme që kërkon koordinim të saktë me morgjet, zyrat dhe autoritetet. Në një situatë të tillë është më mirë të konsultoheni menjëherë me konsullatën.
Çfarë dokumentesh nevojiten për riatdhesim
Për të kthyer trupin në atdhe duhet të mblidhen disa dokumente:
Certifikatë mjekësore e vdekjes;
Vërtetim për mungesën e sëmundjeve infektive;
Dokument për balsamosjen (nëse transportohet trupi);
Vërtetim për hermetizimin e arkivolit ose urnës dhe mungesën e sendeve të huaja;
Leje për transportin e trupit;
Pasaporta e të ndjerit dhe një kopje e saj;
Dokumentet e përkthyera dhe të noterizuara (në gjuhën e vendit ku ka ndërruar jetë dhe vendit ku do të transportohet).
Për transportin e hirit nevojitet certifikata e kremacionit dhe dokumente që vërtetojnë hermetizimin e urnës. Përkthimi i dokumenteve duhet të bëhet nga një specialist i certifikuar dhe të jetë i noterizuar.
Veçoritë e transportimit të trupit dhe hirit
Transportimi i trupit në arkivol
Riatdhesimi i trupit kryhet në një arkivol hermetik prej zinku, zakonisht brenda një pakete druri. Kërkohen certifikata për hermetizimin dhe mungesën e sendeve të huaja. Morgu që jep lejen për transport përgatit dokumentet shoqëruese. Shtresat e brendshme mbrojnë arkivolin gjatë transportit. Transporti mund të bëhet me avion, automjet ose tren.
Transportimi i hirit
Nëse është kryer kremacioni, transporti i hirit bëhet në një urnë speciale të vendosur në një kuti me shtresim të butë. Përveç certifikatës së kremacionit, kërkohet edhe certifikata për hermetizimin e kapsulës. Të gjitha dokumentet duhet të shoqërohen me përkthim të noterizuar. Urna duhet të jetë e vulosur dhe të mos përmbajë sende të huaja brenda saj.
Aspektet financiare të riatdhesimit
Kostoja e organizimit të transportit të trupit ose hirit mund të jetë e lartë. Nëse i ndjeri kishte sigurim, atëherë një pjesë ose të gjitha shpenzimet mund të mbulohen nga kompania e sigurimeve. Në raste të tjera, të afërmit mbulojnë vetë shërbimet. Ndonjëherë paketa turistike ose programi i vizave mund të përfshijë mbulim për shpenzime të tilla, por kjo duhet sqaruar paraprakisht. Pa një policë sigurimi, e gjithë organizata bie mbi familjen e të ndjerit.
Veprimet pas mbërritjes së trupit në atdhe
Kur trupi mbërrin në vendin e banimit, përgjegjësia për veprimet e mëtejshme kalon te të afërmit. Ata e presin ngarkesën, organizojnë dërgimin në morg dhe kujdesen për përgatitjen e varrimit. Pas riatdhesimit, sigurimi nuk është më i vlefshëm. Të gjitha shpenzimet që lidhen me varrosjen, shërbimet funerale dhe ceremoninë mbulohen nga të afërmit e të ndjerit.
Alternativa të riatdhesimit
Nëse riatdhesimi është i pamundur ose shumë i kushtueshëm, ekzistojnë alternativa. Njëra prej tyre është varrosja në vendin ku ka ndodhur vdekja. Në disa shtete është i mundur kremacioni me transport të mëvonshëm të hirit. Këto shërbime organizohen përmes agjencive lokale funerale dhe hiri dërgohet duke respektuar të gjitha kërkesat ndërkombëtare.
Këshilla dhe rekomandime të dobishme
Bëni siguracion për çdo udhëtim jashtë vendit;
Ruani kopjet e dokumenteve që vërtetojnë identitetin dhe udhëtimin;
Kuptoni kushtet e sigurimit dhe riatdhesimit nga agjencia turistike;
Keni gjithmonë me vete kontaktet e konsullatës së vendit tuaj;
Njoftoni të afërmit për itinerarin dhe kohëzgjatjen e udhëtimit tuaj.
Masat e thjeshta si këto ndihmojnë në shmangien e problemeve të panevojshme në rast të një emergjence jashtë vendit. Përgatitja paraprake është çelësi për qetësinë tuaj dhe të të afërmve tuaj.
Përfundim
Nëse një person vdes jashtë vendit, veprimet duhet të jenë të organizuara dhe të mirëkoordinuara. Duhet të regjistrohet vdekja, të mblidhen dokumentet e nevojshme, të bashkëpunohet me konsullatën dhe, nëse është e mundur, të përfshihet kompania e sigurimeve. Në mungesë të një police sigurimi, organizimi i riatdhesimit mbetet përgjegjësi e të afërmve. Njohja e procedurave dhe përgatitja e kujdesshme ndihmojnë për ta kaluar këtë periudhë të vështirë me më pak stres dhe për t’i dhënë lamtumirën e duhur të ndjerit.
Themeluesja e Necro Lux – Byro Ndërkombëtare Funerale
Lexoni gjithashtu:
Si të mësoni se ku është varrosur një person — mënyra efektive për kërkim
Në jetë ndodhin momente kur lind nevoja për të gjetur vendin e varrimit sipas mbiemrit të një personi që ka ndërruar jetë prej kohësh. Kjo mund të lidhet me dëshirën për të nderuar kujtimin, për të mësuar më shumë rreth rrënjëve familjare ose për të identifikuar vendin e varrimit me qëllim mirëmbajtjen e varrit. Në pamje të parë, kërkimi mund të duket i thjeshtë, por në praktikë shpesh shndërrohet në një proces të gjatë. Kjo është veçanërisht e vërtetë nëse dokumentet janë humbur ose varreza nuk mban arkiv elektronik.
Përse të kujtojmë të vdekurit: një perspektivë ortodokse
Pyetja se pse është e nevojshme të kujtojmë të vdekurit, shpesh bëhet jo vetëm nga ata që janë të rinj në kishë, por edhe nga ata që janë prej kohësh brenda rrethit kishtar. Kujtesa për të vdekurit – nuk është thjesht një ritual, por një shprehje e dashurisë, lutjes dhe kujdesit për shpirtin. Ndryshe nga traditat pagane, ku rëndësi ka ana e jashtme, kristianët përpiqen, përmes kujtimit, të forcojnë lidhjen shpirtërore me të vdekurit. Qëllimi kryesor i kujtimeve – është ndihma për shpirtin në rrugën drejt Zotit, dhe jo kujtimi për shkak të trishtimit apo një banketi formalisht të organizuar.
Pse vendosin monedha mbi sytë e të vdekurit: origjina e ritualit
Që në fillimet e historisë së njerëzimit, njerëzit kërkonin mënyra për të shprehur respektin ndaj të vdekurve. Një nga këto rituale është zakoni i vendosjes së monedhave mbi sytë e të vdekurit. Është interesante që ky ritual gjendet tek shumë popuj, edhe ata që nuk kishin kontakte të drejtpërdrejta me njëri-tjetrin. Arsyeja përse monedhat vendoseshin mbi fytyrën e të vdekurit ishte e ndryshme, por shpesh herë ato përfshinin shpjegime mitologjike, praktike dhe psikologjike. Pavarësisht nga ndryshimet në besime dhe kultura, tradita vazhdon deri në ditët e sotme, megjithëse kuptimi i saj shpesh shpëton nga kuptimi i plotë.
